Kategoria

Poezja

poezja: Rozmowy nie wiadomo czyje (Emil Zegadłowicz)

Zespoleni brzóz drogą, południem słonecznym, miłowaniem bezkresów kwiecistym a wiecznym, wchodzimy w mgłę źródlaną niewidzialni sami w tym równoczesnym trwaniu pod i nad lasami. „Jestem i oto wszystko — moje serce twojem — zdobyłem...

poezja: A kiedy będziesz moją żoną… (Kazimierz Przerwa-Tetmajer)

A kiedy będziesz moją żoną… umiłowaną, poślubioną, wówczas się ogród nam otworzy, ogród świetlisty, pełen zorzy. Rozdzwonią nam się kwietne sady, pachnąć nam będą winogrady, i róże śliczne i powoje całować będą włosy twoje....

poezja: Najdroższa… (Krzysztof Kamil Baczyński)

najdroższa, dni jak bańki mydłem gryzą w oczy to boli. Przestrzeń – nie da się przekroczyć przyjdź tam: – jest szeroko, ludzie spłyną obojętnie obok – – pnie wypalonych drzew. Z tobą popłyniemy przestrzenią:...

poezja: Nad ranem (Tadeusz Gajcy)

Od mego serca do twego droga jak listek długa, a przecież budzi nas echo grając w nas jak kukułka: ciebie o słowo za późno, mnie o pół nuty za wcześnie, więc w twarz ci...

poezja: Zapiekłe moje wargi (Savitri – Anna Zahorska)

Zapiekłe moje wargi o wodę źródło proszą, z głodowych susz czernieją, szaleją za rozkoszą. Nad wasze ciche krzyże, nad męczeństw sarkofagi wydźwignę urągliwie mej żądzy posąg nagi. Marom samozaparcia, upiorom wyrzeczenia rzucę ascezy wzgardę,...

poezja: Powrót (Feliks Przysiecki)

O zmierzchu, gdy oboje, znużeni rozkoszą, Leżymy obok siebie milcząco, bez słowa, Za czymż wtedy westchnienia pierś twoją podnoszą? Przed czym wzok twój we włosy wzburzone się chowa? Ja to wówczas powracam do innego...

poezja: Wyjaśnienie towarzyskie (Tadeusz Boy-Żeleński)

Gdy się po łóżku tułam porą nocną W zwodnych majaków rzucony bezdroża, Widzę twą postać dużą, gibką, mocną; Przysiadasz czasem na krawędzi łoża I patrzysz na mnie twym wzrokiem zwycięskim, Nieustraszonym, dumnym, prawie męskim....

poezja: Miłość (Józef Czechowicz)

przedświt się czule czołgał przez mroczne puszcze i chaszcze noc przed nim płynęła wołgą górą krążyła jak jastrząb u dróg ciemnych z niebem twarzą w twarz chaty tłoczyły się w ciżbie miłość bez gwiazd...

poezja: Gdy pochylisz nade mną twe usta… (Maria Pawlikowska-Jasnorzewska)

Gdy pochylisz nade mną twe usta pocałunkami nabrzmiałe usta moje ulecą, jak dwa skrzydełka ze strachu białe — krew moja się zerwie, aby uciekać daleko, daleko, i o twarz mi uderzy płonącą czerwoną rzeką....

poezja: Snuć miłość (Adam Mickiewicz)

Snuć miłość, jak jedwabnik nić wnętrzem swym snuje, Lać ją z serca, jak źródło wodę z wnętrza leje, Rozwijać ją jak złotą blachę, gdy się kuje Z ziarna złotego, puszczać ją w głąb, jak...